മാലാഖമാര്‍ കൈ വെടിഞ്ഞ താഴ്വര

1

ഈ താഴ് വര ഒരുകാലത്ത് മാലാഖമാരുടെ പറുദീസയായിരുന്നു .കണ്‍കുളിര്‍ക്കെ കണ്ടിരുന്നു നമ്മളവരെ .ഇന്നാ താഴ് വരയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ അനുഭവപ്പെടുന്ന ശൂന്യത ,അത് നികത്താന്‍ പോന്നതൊക്കെ ഇന്നൊരു ക്രിക്കറ്റ് മൈതാനത്തു നിന്നും ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ ? ഇല്ലെന്നാണ് ഉത്തരമെങ്കിലും ഈ ഗെയിമിനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ചാനല്‍ മാറ്റുകയോ ,ടി.വി ഓഫ് ചെയ്യുകയോ ചെയ്യാതെ ഞാനിന്നും കാഴ്ചകള്‍ കാണുകയാണ്.മനസ്സിനെ സ്പര്‍ശിക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ .അത് മാത്രമാണ് കാണുന്നവനെ പിടിച്ചിരുത്തുന്നത് .എത്ര തിരഞ്ഞിട്ടും എനിക്കാ പഴയ കാഴ്ചകള്‍ ഇന്ന് കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതെന്‍റെ മാത്രം കുഴപ്പമാകാം .
കുലീനതയും സൌന്ദര്യവും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കെട്ടുകാഴ്ച്ചകളില്‍ നിന്നും മാറി സഞ്ചരിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ ഞാന്‍ പഴിക്കുന്നത് കാലത്തിനോടൊപ്പം മാറാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരു മനസ്സിനെ അടക്കി വച്ച് കൊണ്ട് പുറത്തു കാപട്യത്തോടെ പെരുമാറുന്ന എന്നെത്തന്നെയാണ്.ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ ഗെയിമില്‍ ഞാനിനിയും തിരയുന്നത് കൈത്തിരി വെട്ടങ്ങളെ തന്നെയാണ്.ക്രിക്കറ്റ് എനിക്കൊരു കാലത്ത് സമ്മാനിച്ച അനുഭൂതികള്‍ ഇന്നിനി തിരയുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ സച്ചിന്‍ ടെണ്ടുല്‍ക്കറിന്റെ സുന്ദരമായ സ്ട്രെയിറ്റ് ഡ്രൈവിനെ ഞാന്‍ അന്വോഷിച്ചിറങ്ങുകയാണ് .ക്രിക്കറ്റ് മൈതാനങ്ങളില്‍ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായി കഴിഞ്ഞു മനസ്സിനെ ആഴത്തില്‍ സ്പര്‍ശിച്ച ഒരു കൂട്ടം ക്രിക്കറ്റര്‍മാര്‍..ക്രിക്കറ്റ് ഇന്നും ഇവിടെയുണ്ട് ,മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമായി കൊണ്ട് ..പഴയ കളിക്കാരുടെ വിടവാങ്ങല്‍ കൊണ്ട് ക്രിക്കറ്റ് ഇല്ലാതായി എന്ന് ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ല.ക്രിക്കറ്റ് ഇന്നും ഇവിടെയുണ്ട്,എന്നും ഉണ്ടാകും..രാജ്യത്തിന്‍റെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ മനസ്സുകളില്‍ ഉണ്ടായിട്ടു പോലും ചിലരെ സ്നേഹിച്ചു പോയത് അതിനപ്പുറത്തെക്ക് അവര്‍ തങ്ങളുടെ ഗെയിമിനെ വളര്‍ത്തിയത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.ടെണ്ടുല്‍ക്കര്‍ എന്ന പേരുച്ചരിക്കുന്ന ബഹുമാനത്തോടെ വസിം അക്രം എന്നോ ഷെയിന്‍ വോണ്‍ എന്നോ ഉച്ചരിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയും ഇവരോടൊപ്പം തന്നെ ഗാലറികളിലും ടെലിവിഷന്‍ സെറ്റുകളുടെ മുന്നിലും വളര്‍ന്നു വന്നിരുന്നു.അവരില്‍ ചിലരെ ഇവിടെ കണ്ടത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇതെഴുതുന്നു.ആരാധന അതിര്‍ത്തികള്‍ കടക്കുമ്പോള്‍ തന്നെയാണ് ഇതിഹാസങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്നത്.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നേ മൊഹാലിയില്‍ കടുത്ത പുറം വേദന കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും ചോരയുടെ ഗന്ധം ശ്വസിച്ചു വേട്ടക്കിറങ്ങിയ ഒരു കൂട്ടം ഓസ്ട്രേലിയന്‍ ബൌളര്‍മാര്‍ക്ക് നിറയെ സുഷിരങ്ങള്‍ വീണ ഒരു മതിലിനു ഇപ്പുറം നിന്നു കൊണ്ട് വിജയം നിഷേധിച്ച വി.വി .എസ് ലക്ഷ്മണ്‍ എന്ന പ്രതിഭാശാലിയെ കണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പാക്കിസ്ഥാനി ആരാധകന്‍ ചോദിച്ചത് ഓര്‍മയുണ്ട് ഇപ്പോഴും. മിച്ചല്‍ ജോണ്‍സന്റെ ത്രോട്ട് ലെവലില്‍ ഉയര്‍ന്നു വരുന്ന ഷോര്‍ട്ട് പിച്ച് പന്തിനെ (പുള്‍ ഷോട്ടിനെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ പോണ്ടിംഗ് നിര്‍ത്തിയ ഡീപ് മിഡ് വിക്കറ്റിനെയും ഡീപ് സ്ക്വയര്‍ ലെഗിനെയും കാഴ്ചക്കാരാക്കി നിര്‍ത്തി കൊണ്ട് ) റിസ്റ്റ് റോള്‍ ചെയ്തു കൊണ്ടൊരു മനോഹരമായ പുള്‍ ഷോട്ടിലൂടെ അതിര്‍ത്തി കടത്തുന്ന കാഴ്ച അദ്ഭുതത്തോടെ കണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ആ സുഹ്ര്യത്തിന്‍റെ ചോദ്യം കടന്നു വന്നു. എങ്ങനെയാണ് ഈ മനുഷ്യനെ നിങ്ങള്‍ക്ക് മാറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടി എന്‍റെ പക്കല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ആ കൈത്തണ്ടകളില്‍ വിലങ്ങുകളുടെ ഭാരം അണിയിച്ചത് നിങ്ങള്‍ തന്നെയാണല്ലോ എന്ന അയാളുടെ വാക്കുകള്‍ അര്‍ഹതയെ തീണ്ടാപ്പാടകലെ നിര്‍ത്തുന്ന തമ്പുരാക്കന്മാരുടെ ഓര്‍മകളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി എന്ന് മാത്രം.വന്‍ മതിലില്‍ ചാരി നിന്ന് കൊണ്ട് ഒരു മാന്ത്രികന്‍ തന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ജാല വിദ്യകള്‍ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്ത കൊല്‍ക്കത്തയിലെ 2 ദിവസങ്ങള്‍ .അവിസ്മരണീയമായ നിമിഷങ്ങള്‍ ക്രിക്കറ്റില്‍ പലതും കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതിനപ്പുറം തിളക്കമുള്ളത് വേറെയൊന്നുമില്ല.. ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിലെ ദൈവങ്ങളുടെയും അര്‍ദ്ധദൈവങ്ങളുടെയും ഇടയിലേക്ക് കടന്നു വന്ന ഈ മനുഷ്യന് നിവര്‍ന്നിരിക്കാന്‍ കുലീനതയുടെ അടയാളങ്ങളായ സിംഹാസനങ്ങള്‍ ഒന്ന് പോലും ഒഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല.ആദം ഗില്‍ക്രിസ്റ്റ് പറഞ്ഞത് പോലെ ഓരോ പരമ്പരക്ക് ശേഷവും തലക്കു മുകളില്‍ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ഡെമോക്ലീസിന്റെ വാള്‍ മാത്രമായിരുന്നു പ്രതിഫലം ..ഈഡനിലെ ആയൊരു മാജിക്കല്‍ ഇന്നിംഗ്സ് ,ഇന്ത്യന്‍ ടെസ്റ്റ്‌ ക്രിക്കറ്റ് ചരിത്രത്തെ തന്നെ പുനര്‍ നിര്‍വചിച്ച ചെയ്ത ആ പ്രകടനം പോലും ഒരിക്കലും ഒരു മാറ്റത്തിന്‍റെ തുടക്കമായിരുന്നില്ല. ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റും ആരാധകരും വീണ്ടും വിഗ്രഹാരാധനയില്‍ തന്നെ വിശ്വസിച്ചു.തന്‍റെ തലയില്‍ ചവിട്ടി ദിനേശ് മോംഗിയമാര്‍ മഹത്തായ വേദികളിലേക്ക് കയറിപോകുന്നത് വേദനയോടെ മാത്രം വി.വി.എസ് കണ്ടു നിന്നു.അവര്‍ക്ക് കയറിപോകാനുള്ള ഏണികള്‍ അയാളുടെ തലക്ക് മീതെ ഉറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തിയവരില്‍ അയാള്‍ സ്നേഹിച്ച പല മുഖങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് ആ വേദനയുടെ ആഴം കൂട്ടിയതെയുള്ളൂ ..ദൈവങ്ങളും അര്‍ദ്ധ ദൈവങ്ങളും വച്ചാരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റില്‍ അയാളെ പോലുള്ളവര്‍ എന്നും തീണ്ടാപ്പാടകലെ തന്നെയായിരുന്നു. ക്ലാസ് സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്തു വച്ച അയാളുടെ ഒരു എലഗന്റ്റ് ഫ്ലിക് മിഡ് വിക്കറ്റിലൂടെ ബൌണ്ടറി കടക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടിരിക്കുന്നവരുടെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്ന ആശ്ചര്യ ഭാവത്തോളം തന്നെ എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചതാണ് ഞാന്‍ എറിഞ്ഞത് ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനു പുറത്താണെന്ന് ക്യാപ്റ്റനു വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു നിസ്സഹായതയോടെ നില്‍ക്കുന്ന ബൌളര്‍ എന്ന കാഴ്ചയും..മനസ്സില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിലെ പ്രതിഷ്ഠകള്‍ക്കെല്ലാം മുകളില്‍ അദ്ദേഹത്തെ നിര്‍ത്തുന്നത് ഏതൊരു ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലും വേറിട്ട്‌ നില്‍ക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ശൈലിയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ..Sambit Bal ക്രിക്ക് ഇന്‍ഫോയില്‍ 2010 ല്‍ എഴുതിയ ഒരു മനോഹര ലേഖനമുണ്ട്..The steel Beneath the Silk ..വി.വി.എസിന്‍റെ സ്ട്രോക്കുകളുടെ ഭംഗിയില്‍ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ ,അതിനെ ആരാധിക്കുന്നവര്‍ അയാളുടെ മനക്കരുത്തിനെ മറന്നു പോകുന്ന അവസ്ഥ ഒന്നാന്തരമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു ..ട്രിക്കിയസ്റ്റ് നാലാം ഇന്നിംഗ്സ് ചേസുകളെ അയാള്‍ നിയന്ത്രിച്ച രീതി പ്രകടമാക്കിയത് അയാളുടെ ക്ലാസ് മാത്രമല്ലായിരുന്നു ..ഓണ്‍ സൈഡ് ഫ്ലിക്കുകളുടെ പേരില്‍ മാത്രം ക്രിക്കറ്റ് ലോകം സ്മരിക്കേണ്ട ഒരു ബാറ്റ്സ്മാന്‍ അല്ല വി.വി.എസ് ലക്ഷ്മണ്‍ എന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം .

ഓസ്ട്രേലിയ-ഇന്ത്യ ടെസ്റ്റ്‌ മത്സരം.ഗ്ലെന്‍ മഗ്രാത്തിന്‍റെ ഒരോവര്‍ ..ആദ്യ പന്ത് ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനു പുറത്ത് , ക്രീസിലുള്ള ബാറ്റ്സ്മാന്‍ ലീവ് ചെയ്യുന്നു ,വീണ്ടും അതേപോലെ തന്നെയുള്ള അഞ്ചു പന്തുകള്‍ കോറിഡോര്‍ ഓഫ് അണ്‍ സര്‍ട്ടനിറ്റിയില്‍ വരുന്നു ,ബാറ്റ്സ്മാന്‍ യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ ഓവറിലെ ആറു പന്തും ലീവ് ചെയ്യുന്നു. ഗില്ലസ്പിയുടെ അടുത്ത ഓവറിനു ശേഷം വീണ്ടും മഗ്രാത്ത് ആ ബാറ്റ്സ്മാന് നേരെ പന്തെറിയുന്നു. ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനു പുറത്തു ലോകത്തെ മറ്റേതൊരു ബാറ്റ്സ്മാനെയും പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന 6 പന്തുകള്‍.ബാറ്റ്സ്മാന്‍ അചഞ്ചലനായി ആദ്യത്തെ 3 പന്തും ലീവ് ചെയ്യുന്നു. നാലാം സ്റ്റമ്പ് ലൈനില്‍ നിന്നും അല്‍പം കൂടെ ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനോട് ചേര്‍ത്ത് അടുത്ത 2 പന്തുകള്‍.ബാറ്റ്സ്മാന് പക്ഷെ തന്‍റെ ഓഫ് സ്റ്റമ്പ് എവിടെയെന്നു ക്ര്യത്യമായ ധാരണയുണ്ട്.അയാള്‍ ആ പന്തുകളും ക്ര്യത്യമായി ലീവ് ചെയ്യുന്നു.മഗ്രാത്ത് ഇടക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു താന്‍ ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനു പുറത്തു പോകുന്ന പന്തുകള്‍ കളിക്കില്ലെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.പക്ഷെ ബാറ്റ്സ്മാന്‍ ഒരു യോഗിയെ പോലെ ശാന്തനാണ്. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ മഗ്രാത്ത് അവസാന പന്ത് മിഡില്‍ സ്റ്റമ്പിലാണ് എറിയുന്നത്.സ്ട്രെയിറ്റ് ബാറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് പന്ത് പ്രതിരോധിക്കുന്ന ബാറ്റ്സ്മാന്‍.രാഹുല്‍ ശരദ് ദ്രാവിഡ് ക്രീസില്‍ ചിലവഴിച്ച സമയം ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിനു നന്ദിയോടെ മാത്രമേ എന്നും സ്മരിക്കാന്‍ കഴിയൂ.അയാള്‍ ഒഴിവാക്കിയ പന്തുകള്‍ പലപ്പോഴും മറ്റു പലര്‍ക്കും ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..അവര്‍ ഷോട്ടുകള്‍ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ,ചിലപ്പോള്‍ പന്ത് ബൌണ്ടറി കടന്നിരുന്നു,ചിലപ്പോള്‍ ഫീല്‍ഡര്‍മാരുടെ കൈകളില്‍ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. സ്ട്രോക്കുകള്‍ കളിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത് അയാളുടെ കഴിവ് കേടായി കരുതിയവര്‍ ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു.അതങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല ,ഒഴിവാക്കി വിട്ട പന്തുകളുടെ കൂടെ ബലത്തില്‍ ചെറിയ ഇഷ്ടിക കഷണങ്ങള്‍ അടുക്കി വച്ച് മന്ത്രവിദ്യകള്‍ വശമില്ലാത്ത ആശാരിയെ പോലെ അയാള്‍ മതില്‍ പണിതു കൊണ്ടിരുന്നു.ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ അതെപ്പോള്‍ പൂര്‍ത്തിയാകും എന്നോര്‍ത്ത് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടിരുന്നപ്പോഴും പരിഹസിച്ചപ്പോഴും അയാളുടെ എകാഗ്രതക്ക് ഭംഗം സംഭവിച്ചില്ല. ദ്രാവിഡ് ക്രിക്കറ്റ് എന്ന ഗെയിമില്‍ പന്ത് ലീവ് ചെയ്യുന്നത് ഒരു കഴിവ് തന്നെയാണ് എന്നോര്‍മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കാലം ചെന്നപ്പോള്‍ അടുക്കി വച്ചിരുന്ന ഇഷ്ടികകള്‍ക്ക് ഇടയിലെ വിടവുകള്‍ക്ക് വലുപ്പം കൂടിയത് ആദ്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അയാള്‍ തന്നെയായിരുന്നു.തന്‍റെ പണിയെ കുറ്റം പറയാന്‍ അധികമാരെയും അനുവദിക്കാതെ അയാള്‍ നിശബ്ദനായി കളമൊഴിഞ്ഞു..ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത് നന്ദി കെട്ട പണിയായിരുന്നു എന്നയാള്‍ക്കറിയാമായിരുന്നു ..നന്ദി അയാള്‍ക്ക് ലഭിച്ചുമില്ല ..അയാള്‍ നന്ദി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതുമില്ല .

ഭാരമേറിയ ബാറ്റുമായി ,അതിലേറെ പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരം ചുമലുകളില്‍ വഹിച്ചു കൊണ്ട് ക്രീസില്‍ നിന്നിരുന്ന മനുഷ്യന്‍ കളിച്ചിട്ടുള്ള അസ്ത്രത്തിന്റെ കണിശതയുള്ള സ്ട്രെയിറ്റ് ഡ്രൈവുകളുടെ ഭംഗി കോപ്പി ബുക്കില്‍ വിവരിക്കപ്പെട്ടതിനും മേലെയായിരുന്നു.അയാളെ നിര്‍വചിക്കുന്നത് ഈ ഗെയിമിനെ നിര്‍വചിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ് എന്നതിനപ്പുറം വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് അയാളെ അമ്മാനമാടെണ്ട കാര്യമില്ല. ഒരു ഫുള്‍ ടോസ് ബൌണ്ടറി കടത്തുന്നതിന് ഒരു പക്ഷെ ഒരു ഇഷാന്ത് ശര്‍മയുടെ ബാറ്റിംഗ് മികവ് മാത്രമേ ആവശ്യമായി വരുകയുള്ളൂ എന്നിരിക്കെ ഒരു ബൌളര്‍ എങ്ങനെ എറിഞ്ഞാലും പന്ത് ബൌണ്ടറി കടത്താന്‍ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍ നമ്മളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.വടക്കന്‍ പാട്ടുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്ന ഒതേനനെ പോലെ ക്രിക്കറ്റിലെ പാണന്മാരുടെ വാഴ്ത്തു പാട്ടുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നവന്‍.അയാള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഇവിടെ ചരിത്രം എഴുതപ്പെട്ടത്.എഴുതപ്പെട്ട ചരിത്രത്തില്‍ അയാളുടെ കൂടെ നിന്നവരുടെ കഥകളെഴുതിയ വരികള്‍ക്ക് തെളിച്ചം കുറഞ്ഞു പോയത് അയാളുടെ തെറ്റായിരുന്നോ അതോ എഴുതിയവരുടെ സ്വാര്‍ത്ഥതയായിരുന്നോ എന്ന ചിന്ത എന്നെയും അലട്ടുന്നുണ്ട്.റെകോര്‍ഡുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി കളിക്കുന്നവന്‍ എന്നയാളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നവര്‍ക്ക് നേരെ താനങ്ങനെയല്ല ,റെകോര്‍ഡുകള്‍ തന്‍റെ കളിയുടെ കൂടെ വരുന്നതാണെന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അയാള്‍ നിശബ്ദനായിരുന്നു.അയാള്‍ക്ക് വേണ്ടി ആ ജോലി ചെയ്യാന്‍ ലക്ഷങ്ങള്‍ സന്തോഷത്തോടെ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രതിഭയുടെ ധാരാളിത്തവുമായി സച്ചിന്‍ ടെണ്ടുല്‍ക്കര്‍ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ക്രിക്കറ്റ് മൈതാനങ്ങളില്‍ തന്‍റെ കയ്യൊപ്പ് അവശേഷിപ്പിച്ചു കടന്നു പോയി.അയാള്‍ വിടപറയുമ്പോള്‍ ടെലിവിഷന്‍ സെറ്റുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ചടഞ്ഞിരുന്നവരുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്നു വീണ നീര്‍മണികള്‍ സ്വപ്നതുല്യമായ ആ കരിയറിനോടുള്ള ആദരവായിരുന്നു. ദൈവമല്ലായിരുന്നു അയാള്‍ ,ജീനിയസായിരുന്നു..ഒരു പുഷ്പം മാത്രം ചോദിച്ചവര്‍ക്ക് ഒരു പൂക്കാലം തന്നെ നല്‍കിയ ബാറ്റ്സ്മാന്‍.

ലോജിക്കുകള്‍,നിയമങ്ങള്‍,ധാരണകള്‍ എല്ലാം ലംഘിക്കുന്നവര്‍ ആ കാലത്ത് വളരെ കുറവായിരുന്നു.നജഫ് ഗഡില്‍ നിന്നും വന്ന ചെറുപ്പക്കാരന് പതിവ് രീതികള്‍ അത്ര പഥ്യമായിരുന്നില്ല.മറ്റുള്ളവര്‍ ചെയ്യാന്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത് അയാള്‍ അനായാസമായി ചെയ്തു.സച്ചിന്‍ ടെണ്ടുല്‍ക്കറാകാന്‍ കൊതിച്ചു നജഫ് ഗഡില്‍ നിന്നും യാത്ര തുടങ്ങിയ പയ്യന്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ബ്ലൂഫൌണ്ടേയിനിലെ പേസി ട്രാക്കില്‍ (സ്ട്രോക്ക് ഫോര്‍ സ്ട്രോക്ക് ) മാസ്റ്ററെ മാച്ച് ചെയ്യുന്ന കാഴ്ച അദ്ഭുതകരം തന്നെയായിരുന്നു.വീരേന്ദ്ര സെവാഗിന്‍റെ കരുത്ത് തന്നെയാണ് കരിയറിന്റെ ഇങ്ങേയറ്റത്ത് അയാളുടെ ദൌര്‍ബല്യമായി മറനീക്കി പുറത്തു വന്നത് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മാറ്റി നിര്‍ത്തിയാല്‍ അയാളുടെ സുവര്‍ണകാലം ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ സുവര്‍ണകാലമായിരുന്നു.90 ആം വയസ്സില്‍ വടിയും കുത്തിപ്പിടിച്ചു ബാറ്റ് ചെയ്യാന്‍ വന്നാലും അയാള്‍ ആദ്യ പന്ത് മുതല്‍ ആക്രമിച്ചേക്കും എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.
1996 ല്‍ ലോര്‍ഡ്സിലെ അഭിജാതരായ കാണികളുടെ മുന്നിലാണ് ,ഡേവിഡ് ഗവര്‍ എന്ന മാന്ത്രികന്റെ സുവര്‍ണകാലത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ച അതെ കാണികളുടെ മുന്നില്‍ ,ഡേവിഡ് ഗവറിനു ശേഷം ലോകക്രിക്കറ്റ് കണ്ട ഏറ്റവും സ്റ്റൈലിഷ് ആയ ഇടതു കയ്യന്‍ ബാറ്റ്സ്മാന്‍ അവതരിച്ചത് .അതെ ലോര്‍ഡ്സിനു തന്നെ അയാളുടെ മറ്റൊരു മുഖവും കാണേണ്ടി വന്നു.
ലോര്‍ഡ്സില്‍ തന്‍റെ ജേഴ്സി വലിച്ചൂരി കൊണ്ട് അലറിയ നായകന്‍ പ്രതിഷേധിച്ചത് മാന്യന്മാരുടെ ഗെയിം എന്ന് പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന ഈ ഗെയിമില്‍ മാന്യത കാട്ടാനുള്ള ധാര്‍മിക ഉത്തരവാദിത്വം കുറച്ചു രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമായി ഒതുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന നിയമസംഹിതകള്‍ക്കെതിരെയായിരുന്നു. അത്തരമൊരു മാന്യതയുടെ മൂടുപടം അയാള്‍ക്ക് ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.ഇടതു കയ്യന്‍ ബാറ്റ്സ്മാന്റെ കുലീനത സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്തു വച്ച ഷോട്ടുകളുമായി സൌരവ് ഗാംഗുലി ആരാധകരുടെ മനസ്സുകളിലേക്കാണ് കയറിച്ചെന്നത് .

എന്തിനാണ് ഈ മഹാരഥന്മാരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇയാളെ കൊണ്ട് വന്നു നിര്‍ത്തുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ വ്യക്തമായ ഉത്തരമുണ്ട്.അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആരാധകരെ ത്ര്യപ്തിപെടുത്താനല്ല .പേര്‍സണലി എനിക്ക് താല്‍പര്യമില്ലാത്ത ഒരു ക്രിക്കറ്റര്‍.പക്ഷെ ആരൊക്കെ എങ്ങനെയൊക്കെ ശ്രമിച്ചാലും അയാളെ ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിച്ച് നിര്‍ത്താനാവില്ല.അയാള്‍ കളി നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ അയാളെ മിസ്‌ ചെയ്യുന്നവര്‍ കുറവായിരിക്കും.ഞാനയാളെ മിസ്‌ ചെയ്യില്ല എന്നുറപ്പുണ്ട് . ഞാന്‍ മിസ്‌ ചെയ്യുന്നവരുടെ ഇടയിലേക്ക് അയാളെ കൊണ്ട് വരുന്നത് അയാളെ അവഗണിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്.മഹാരഥന്മാരുടെ ഇടയിലേക്ക് വഴി തെറ്റി വന്നവനെപ്പോലെ എത്തിപ്പെട്ട ചെറുപ്പക്കാരന്‍ അധികനാള്‍ പകച്ചു നിന്നില്ല.ശൈലീ മന്നന്മാരുടെ ഇടയില്‍ പെട്ട് ദിക്കറിയാതെ പകച്ചു പോകും എന്ന് കരുതിയവന്‍ താന്‍ വെട്ടിത്തെളിച്ച വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.അയാളുടെ പാദചലനങ്ങള്‍ ശരിയല്ലെന്ന് പറഞ്ഞവര്‍ കണ്ണടച്ച് തുറക്കുമ്പോള്‍ ബൌളര്‍മാരുടെ പന്തുകള്‍ ഗാലറിയില്‍ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. സ്ട്രോക്കുകളുടെ ഭംഗിയില്ലായ്മ കണ്ടു നെറ്റി ചുളിച്ചവരുടെ ചുളിവുകള്‍ നിവര്‍ത്താന്‍ മെനക്കെടാതെ മഹേന്ദ്രസിംഗ് ധോണി നിയമങ്ങളുടെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ ലംഘിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.ഒടുവില്‍ 2011 ഏപ്രില്‍ രണ്ടിന് അയാള്‍ ഒരു പന്ത് ഗാലറിയില്‍ എത്തിച്ചപ്പോള്‍ ആദ്യമായി ഒരു ജനത അയാള്‍ കളിച്ച ഷോട്ടിന്റെ ഭംഗി നോക്കാന്‍ മറന്നു പോയി..ആ ഷോട്ടിനു ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ 28 കൊല്ലം നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന്‍റെ ,നഷ്ടങ്ങളുടെ രൂപമായിരുന്നു ..ചരിത്രം മാറ്റിയെഴുതിയവനാണ് അയാള്‍ ..എനിക്കയാളെ വെറുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല .ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തുകയാണ് ഞാനയാളെ മേല്‍ പറഞ്ഞ മഹാന്‍മാരോടൊപ്പം .അയാളുടെ കേളീശൈലിയിലെ കുറവുകള്‍ കൊണ്ടു മാത്രം അയാള്‍ ആധുനിക ലിമിറ്റഡ് ഓവര്‍ ക്രിക്കറ്റിലെ ഒരിതിഹാസം ആകുന്നില്ല എന്നാരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ അത്തരം തീണ്ടലും തൊടീലും സ്ര്യഷ്ടിചെടുക്കുന്ന ഒരു ചട്ടക്കൂടിനെയും കളിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ മാനിക്കുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം പറയുന്നു ..

Share.

Comments are closed.